شور احساسی برای مدافعان حرم

کی میشه که از سر کرم

دستت و بذاری رو سرم

من بشم مدافع حرم ... حسین

کاش میشد بیام سوی دمشق

من شهید بشم توی دمشق

جان فدای بانوی دمشق ... حسین

خوب می دونم بدم ولی حاجتم و روا کن

تو رو به جون مادرت ، درد منو دوا کن

نشد بیام کرب و بلا... نذار هوایی باشم

بذار بیام سوریه و کرب و بلایی باشم

حسین

دل دیوونه این و می دونه

به جز تو آقا کسی رو نداره نداره

آسمونم پا به پای چشمام

داره میباره میباره میباره میباره

حسین واااااای حسین واااااای حسین واااای حسین

لاله گون زمین از شهدا

رفته باز سری رو نیزه ها

سوریه شده کرب و بلا ... حسین

خون دلم از این فاصله هاست

باز حرم پر از ولوله هاست

زخمی از تیر حرمله هاست... حسین

خبر رسیده از حلب ، داغ جدید آوردن

دوباره باز از سوریه چنتا شهید آوردن

میگن یکی از شهدا ، سر تو بدن نداره

کفن نمی خواد که شهید غسل و کفن نداره

حسین

زیر یه تابوت ، می گفت یه مادر :

فدای زینب پسرم پسرم پسرم

دار و ندارم ، فدای حرم

چادر زینب به سرم به سرم به سرم

حسین واااای حسین واااااای حسین واااااای حسین

من که مست یک پیاله ام

کاش میشد بدی حواله ام

نوکر بی بی سه ساله ام ... حسین

ما گدای شاه عالمیم

ما جنود صاحب علمیم

ما مدافعان حرمیم ... حسین

کاشکی بشم فدایی حرم خواهر تو

سه ساله دخترم آقا فدای دختر تو

نشسته روی لب من لعن بنی امیه

دیوونه ها بهم میگن دیوونه ی رقیه

حسین

به جز تو هیچکس برای زینب

بی سر و سامون نمیشه نمیشه نمیشه

برای زینب کسی شبیه

رقیه خاتون نمیشه نمیشه نمیشه

حسین واااااای حسین وااااااای حسین وااااااای حسین